|
|
|
Συγγραφείς: Ζαν Εσενόζ |
| |
|
Θέμα: Ξένη πεζογραφία |
Εκδότης: Πόλις
|
| Μετάφραση: Αχιλλέας Κυριακίδης |
|
Σελίδες: 162 |
|
Ημ. Έκδοσης: 01/03/2010 |
 |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
| Περιγραφή: |
Ο συγγραφέας αφηγείται τη ζωή του τσέχου δρομέα μεγάλων αποστάσεων Εμίλ Ζάτοπεκ. Ο Ζάτοπεκ, που γεννήθηκε στη Μοραβία το 1922 και πέθανε στην Πράγα το 2000, άρχισε να ασκείται στους δρόμους αντοχής στη διάρκεια της ναζιστικής κατοχής και, αρχής γενομένης το 1948, εξελίχθηκε σε παγκόσμια δόξα του στίβου (5.000 μέτρα, 10.000 μέτρα, μαραθώνιος), με αποκορύφωμα της σταδιοδρομίας του τους Ολυμπιακούς Αγώνες του Ελσίνκι (1952), όπου κατέκτησε τρία χρυσά μετάλλια. Το 1957 τον βρήκε αξιωματικό του τσεχοσλοβακικού στρατού, μέλος του Κομμουνιστικού Κόμματος και υπάλληλο του Υπουργείου Αμύνης. Μετά την καταστολή της «Άνοιξης της Πράγας», εξαιτίας του ότι είχε ταχθεί ανοιχτά στο πλευρό του Αλεξάντερ Ντούμπτσεκ, τον απέταξαν απ τον στρατό, τον διέγραψαν από το Κόμμα, τον εξανάγκασαν να κάνει την αυτοκριτική του, και τον έστειλαν να δουλέψει σε ορυχεία ουρανίου...Από το οπισθόφυλλο του βιβλίου |
 |
|
Κάθε φορά που ανοίγω ένα βιβλίο των εκδόσεων Πόλις μία ευχάριστη έκπληξη φαίνεται να με περιμένει. Από την ιδιαίτερη υφή του εξωφύλλου μέχρι την επιλογή του συγγραφέα και τη μετάφραση της έκδοσης, τα βιβλία του συγκεκριμένου εκδοτικού οίκου τηρούν ένα πολύ υψηλό στάνταρ ποιότητας. Αλήθεια ζηλεύω αυτόν τον εκδοτικό, τον θεωρώ ένα πρότυπο για τα ελληνικά δεδομένα.
Άνοιξα το Δρόμο Αντοχής περισσότερο από περιέργεια, καθώς η επιλογή του θέματος μού φάνηκε παράξενη και ομολογώ σχετικά αδιάφορη. Μέσα σε 160 σελίδες θα διάβαζα μία βιογραφία του θρυλικού δρομέα αποστάσεων Εμίλ Ζάτοπεκ, από έναν συγγραφέα που ομολογώ δεν γνώριζα.
Τελικά έκανα κι εγώ έναν αναγνωστικό αγώνα ταχύτητας και διάβασα το βιβλίο μέσα σε μία μέρα πίνοντας καφέ, περιμένοντας το αστικό, τρώγωντας και πριν κοιμηθώ.
Αποδείχθηκε ότι ήταν ένα πολύ καλό βιβλίο από έναν πολύ καλό συγγραφέα και σε εξαιρετικά φροντισμένη μετάφραση του Αχιλλέα Κυριακίδη (που έχει γράψει και το επίμετρο). Με γλώσσα απλή σαν να αφηγείται ένα παραμύθι για μεγάλους και με έναν αξιοθαύμαστο αφηγηματικό κύκλο που του προσφέρει η ίδια η ζωή του Ζάτοπεκ, ο Echenoz ρίχνει άφθονο λογοτεχνικό καύσιμο στην ατμομηχανή του αναγνώστη.
Θα ήθελα να συνεχίσω την περιγραφή με δικά μου λόγια, αλλά θα χρησιμοποιήσω τα πιο κατάλληλα λόγια του Patrick Kechichian, από τη Le Monde: "Ο Echenoz επιλέγει μόνο μερικά σημαντικά επεισόδια από την αθλητική σταδιοδρομία του Ζάτοπεκ, κάποια γνωρίσματα του χαρακτήρα του, λίγα ανέκδοτα.Αυτό που κυρίως επιδιώκει είναι να δείξει τι τον ενέπνεε, ποιο ήταν το νόημα της προσπάθειας του ανθρώπου που πήρε την προσωνυμία "τσέχικη ατμομηχανή". Με ανάλαφρες πινελιές, με διάθεση μεταξύ ειρωνείας και αγανάκτησης, περιγράφει το πολιτικό κλίμα της εποχής, τότε που μια λαϊκή δημοκρατία προσπαθούσε να επωφεληθεί από τις επιτυχίες του πρωταθλητή της." |
|
|
Περισσότερα... |
|
|
|
| Βιβλία που είδατε |
|
|
| Bestsellers |
|
|
|
|
| Αποστολή σε φίλο |
|
|
Το Καλάθι μου 
