Πρωτοπορία - Βιβλία , περιοδικά , κόμικς
  Ο λογαριασμός μου |  Η Βιβλιοθήκη μου  |   Το Καλάθι μου  |  Ολοκλήρωση αγοράς 
Σύνθετη αναζήτηση   Δημοφιλείς Αναζητήσεις
 
  ΑΡΧΗ  |  ΕΠΙΚΑΙΡΟΤΗΤΑ  |  ΝΕΕΣ ΕΚΔΟΣΕΙΣ  |  ΠΡΟΣΦΟΡΕΣ  |  ΕΠΑΝΑΓΟΡΑ (pdf)  |  ΝΕΟΣ ΛΟΓΑΡΙΑΣΜΟΣ  |  NEWSLETTER  |  ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ
20FreeDelivery20170618
 
2hand
 
Κατάλογος
 
 
Νέες Εκδόσεις Περισσότερα
 
Η σιγή των αστεριών
Η σιγή των αστεριών
13,50€
 
Ασφάλεια
 


Safe redirect to Eurobank
 
Αρχή » Θέματα » Λογοτεχνία » Ελληνική πεζογραφία » Πεθαίνω σαν χώρα
 
Πεθαίνω σαν χώρα
Πεθαίνω σαν χώρα
Συγγραφείς:   Δημήτρης Δημητριάδης
 
Θέμα:  Ελληνική πεζογραφία
Εκδότης: Σαιξπηρικόν
Σελίδες:  46
Ημ. Έκδοσης: 01/06/2010
ΕΞΑΝΤΛΗΜΕΝΟ ΑΠΟ ΤΟΝ
ΕΚΔΟΤΙΚΟ ΟΙΚΟ
 
Κριτικές
Γράψτε μια νέα κριτική
Διαθεσιμότητα στα
βιβλιοπωλεία μας
Αθήνα: Μη διαθέσιμο
Θεσσαλονίκη: Μη διαθέσιμο
Πάτρα: Μη διαθέσιμο
Περιγραφή:

Η οραματική και βίαιη γραφή του δανείζεται από όλα τα στρώματα της ελληνικής γλώσσας. Με ένα ενδόμυχο ξέσπασμα, στα όρια της εξομολόγησης, δημιουργεί μία ανεπανάληπτη λογοτεχνική αλχημεία όπου η υπέρμετρη βαρβαρότητα συμβαδίζει με την υπερβατικότητα, όπου η παθολογία του εμφυλίου αντικατοπτρίζεται στους αρχαίους πολέμους, όπου η ανθρωποκτονία, ο εξευτελισμός, η χλεύη, ο βιασμός συμμειγνύονται με την προσευχή, και την αγριότητα της μοναξιάς. Ένα παραισθησιογενές σύμπαν που αφηγείται, σαν ένας εφιάλτης εν εγρηγόρσει, την σφοδρή εκτόξευση ενός εθνικού υποσυνείδητου προς το μηδέν. Ένα «πάθος» κατακλυσμένο από την σκιά της Ιστορίας όπου μόνο η ομορφιά και ο πόθος της γραφής σώζουν από την φρίκη. Ο Δημητριάδης είναι ο ποιητής του ασυμφιλίωτου.

ΓΙΑΝΝΗΣ ΚΟΚΚΟΣ


Κριτική:


Ο ερωτισμός και η σεξουαλικότητα της γραφής


«Ένας άνθρωπος που γράφει είναι ο εντελέστερος συντηρητής του ερωτισμού του, ο ασφαλέστερος θεματοφύλαξ των παθών του». Η φράση, από μια συνέντευξη που αναδημοσιεύεται στην Εμπράγματη φαντασία, θα μπορούσε να περιγράφει απόλυτα τον Καβάφη (ο οποίος μάλιστα είχε και φάκελο κειμένων τον οποίο ονόμαζε «Πάθη»), στην περίπτωση όμως του Δημητριάδη δείχνει προς ένα χαρακτηριστικό των γραπτών του που η κριτική επιλέγει να αποσιωπά και ο ίδιος στρατηγικά αποφεύγει να συζητήσει. Ο λόγος για τον κεντρικό ρόλο που παίζει ο πόθος, συχνά ο ομοφυλόφιλος πόθος, ο ερωτισμός και η σεξουαλικότητα σε όλα σχεδόν τα κείμενά του. Η ρευστότητα της επιθυμίας, η κατάρρευση των διαχωριστικών γραμμών ανάμεσα στα φύλα, η αποθέωση της ομορφιάς (και της δύναμης ερωτικής επιβολής) του αντρικού σώματος, και η ανάδειξη της ετεροφυλόφιλης κανονικότητας σε εικονικό και στείρο, φαύλο κύκλο, δίνουν συχνότατα το πρώτο πάτημα ώστε τα κείμενα του Δημητριάδη να αποδομήσουν τη βεβαιότητα του κόσμου όπως τον ξέρουμε. Δεν εννοώ ότι αυτή είναι μια θεματική μονομανία, υποστηρίζω όμως ότι είναι το βασικό κλειδί της ποιητικής του. Η πρόσφατη μεγάλη συζήτηση στον χώρο των Έμφυλων Σπουδών (gender studies) για την άρνηση της ετεροφυλόφιλης μελλοντικότητας (καλά στηριγμένη στο βιβλίο Νo Future του Lee Εdelman)
και για την υπονομευτική δυναμική της μη ετεροκανονικής χρονικότητας (queer temporality) θα μπορούσε να προσφέρει ένα καλό αναλυτικό εργαλείο για το έργο του Δημητριάδη ως σύνολο.

Δημήτρης Παπανικολάου, Βιβλιοδρόμιο, 8/9/2007

Κριτικές
Κον Κον 5 από 5 αστέρια! 12/08/2012
Φανταστικό κείμενο γραμμένο με πυρετώδη τρόπο από έναν εξαιρετικό συγγραφέα!
Κείμενο αλληγορικό, σκοτεινό, σκοπίμως αόριστο (π.χ. δεν δηλώνεται ούτε τόπος, ούτε χρόνος) ώστε να έχει παγκόσμια και πανανθρώπινη εμβέλεια - αποτελεί μια δυστοπική παραβολή που εστιάζει στην απόγνωση, την τρέλα και τον πόνο.
Μια χώρα χάνει έναν πόλεμο και δέχεται ξένη εισβολή που αποδίδεται με μελανά χρώματα και τη μορφή ενός ανελέητου βιασμού. Αυτό από μόνο του είναι ασφαλώς κακό αλλά όχι επαρκές για την ολοκληρωτική κατάρρευση των πάντων που ακολουθεί. Η χώρα, σαπισμένη από τα «μέσα», γκρεμίζεται σαν πύργος από τραπουλόχαρτα και σε σύντομο διάστημα αργοπεθαίνει. Άνθρωποι κάθε είδους τρελαίνονται, άλλοι αλλαξοπιστούν για να επιβιώσουν, κάποιοι αυτοκτονούν, άλλοι δραπετεύουν στο εξωτερικό, το σύμπαν παραδίδεται σε έναν άκρατο μηδενισμό. Τέλος, οι γυναίκες παύουν να τεκνοποιούν…
Το κείμενο γράφτηκε πριν από καμιά 35αριά χρόνια και μοιάζει φοβερά επίκαιρο. Να σημειωθεί ότι επανήλθε στο προσκήνιο, με νέα επανέκδοση, με αφορμή την τελευταία οικονομική κρίση στην Ελλάδα. Όποιος το διαβάσει δύσκολα, πολύ δύσκολα πράγματι, μπορεί να αποφύγει την αντιπαραβολή με τη σημερινή κατάσταση της κρίσης, της διογκούμενης ανέχειας, της κατάρρευσης αξιών και ιδεολογιών και της καλπάζουσας εσωτερικής ερημίας. Σε ορισμένα σημεία οι ομοιότητες και οι αναλογίες με το σήμερα είναι φοβερές!
Αληθινά, δεν ξέρεις τι να πρωτοθαυμάσεις σε αυτή την υπέροχη λογοτενικότατη σύνθεση του Δ. Δημητριάδη που εδώ ακολουθεί την τεχνοτροπία του Ελύτη στο ¨Άξιον Εστί¨. Την απίστευτης δύναμης συγγραφική ενόραση που γέννησε έναν τέτοιο «προφητικό» λόγο ή την αξιέπαινη τέχνη του που δημιούργησε ένα τέτοιο κείμενο, τόσο «ξεκάθαρο» και «πραγματικό», ώστε να μην αφήνει καμιά αμφιβολία για το τι θέλει να πει αλλά και τόσο «φανταστικό» και «επαμφοτερίζον» ώστε ο καθένας να βλέπει αυτό που θέλει;
Διαβάστε και ξαναδιαβάστε αυτό το σύντομο πεζογράφημα γιατί πρόκειται για μια πάρα πολύ δυνατή και πάρα πολύ ξεχωριστή λογοτεχνία…
Γιάννης Βαλιάνος 5 από 5 αστέρια! 22/06/2010
Ιδιαίτερο κείμενο, το συνιστώ.
Περισσότερα...
Οι πελάτες που αγόρασαν αυτό το βιβλίο αγόρασαν επίσης
Η κυρία Ντάλογουεη
Η κυρία Ντάλογουεη
Περί χρήματος
Περί χρήματος
Η λήθη
Η λήθη
Η βασίλισσα της ομορφιάς
Η βασίλισσα της ομορφιάς
Βιβλία που είδατε
 

 
 
Arkas
 
Bestsellers
 
Τα κατάμαυρα
Ο Φεβρουάριος και οι έντεκα μήνες
Confiteor
Δενδρίτες
Πόσο Ελληνικό Είναι το Βυζάντιο;
Επτά πόλεμοι, τέσσερις εμφύλιοι, επτά πτωχεύσεις, 1821-2016
Ευγνωμοσύνη
Λίγες και μία νύχτες
Η άλλη πλευρά της σιωπής
Ο χορός των παρεξηγήσεων
Τα 20 πρώτα (15ημέρου)
Τα πρώτα των 12 μηνών
Τα πρώτα των 36 μηνών
Παιδικά ευπώλητα βιβλία
 
 
1. Εκδόσεις αποκλειστικά!
 
Αποστολή σε φίλο
 
 
Αποστολή στοιχείων βιβλίου σε φίλο σας