Γαλλίδα συγγραφέας και ηθοποιός, ρωσικής καταγωγής από τη μεριά του πατέρα της, η Αν Βιαζεμσκί γεννήθηκε στο Βερολίνο το 1947. Σε ηλικία δεκαεφτά χρονών πρωταγωνιστεί στην ταινία του Ρομπέρ Μπρεσόν "Au hasard Balthazar". Ακολουθούν συμμετοχές της σε ταινίες των σκηνοθετών Ζαν-Λυκ Γκοντάρ (του οποίου υπήρξε σύζυγος), Πιερ-Πάολο Παζολίνι, Μάρκο Φερέρι, Φιλίπ Γκαρέ, Αλαίν Τανέρ, Μισέλ Ντεβίλ κ.ά., καθώς και σε θεατρικές παραστάσεις.
Το 1988 αφήνει την καριέρα της ηθοποιού και εμφανίζεται στα γράμματα με τη συλλογή διηγημάτων "Des filles bien elevees" (μεγάλο βραβείο διηγήματος της Societe des Gens de Lettres).
Ακολουθούν τα μυθιστορήματα "Mon beau navire", "Marine", "Canines" (Βραβείο Γκονκούρ των μαθητών του λυκείου, 1993), "Hymnes a l amour" ("Ύμνοι στον έρωτα", ελλ. εκδ. "Σιδέρης Ι.", 1997, στο οποίο εμφανίζεται η φιγούρα του παππού της, μεγάλου συγγραφέα Φρανσουά Μωριάκ), "Une poignee de gens" (μεγάλο βραβείο μυθιστορήματος της Γαλλικής Ακαδημίας, 1998), "Aux quatre coins du monde" και "Sept garcons".
Έχει γράψει επίσης σενάρια και έχει σκηνοθετήσει ντοκιμαντέρ. Το τελευταίο μυθιστόρημά της "Με λένε Ελιζαμπέτ" (ελλ. εκδ. "Πόλις", 2006), το πρώτο που δεν βασίζεται σε αυτοβιογραφικά στοιχεία, μεταφέρθηκε στον κινηματογράφο από τον σκηνοθέτη Jean-Pierre Ameris.